Mowa, która jest wygłaszana, powinna sprawiać wrażenie spójnej całości. Można to osiągnąć stosując: WSTĘP, ROZWINIĘCIE, ZAKOŃCZENIE. Taka spójna wypowiedź pozwala słuchaczowi lepiej skupić się na tym, co mówca prezentuje. Zakończenie jest tu ważne. Pełni ono funkcję podsumowania. Może być uwypukleniem najistotniejszych kwestii, wezwaniem do działania, propozycją.
Mowa, która została dobrze wygłoszona, kończy się na krótko przed czerwonym sygnałem.
„Temat może polegać na postawieniu mówcy w jakiejś roli, np. „Wyobraź sobie, że wygrałeś nagrodę Nobla i wygłaszasz tę mowę na ceremonii jej wręczenia”. Nie powinno się jednak stawiać mówcy w sytuacji, w której miałby mówić wbrew swoim poglądom i przekonaniom. W ŁAŃCUSZKU MÓWCÓW ważne jest, by zachować autentyczność i być sobą. Jeśli temat nam nie odpowiada, zawsze można wygłosić go w zgodzie ze swoimi przekonaniami i lekko skorygować.
W mowach ważna jest autentyczność. Celem łańcuszka jest przede wszystkim uczenie asertywności, świadomego życia i uczciwości. Tu liczą się prawdziwe przekonania i odczucia. Tutaj możemy testować swoje reakcje na zachowanie słuchaczy. Bycie sobą jest kluczem do poczucia własnej wartości i tylko od nas zależy, jak bardzo autentyczni zdecydujemy się być.
Temat, który może dostać mówca może być dla niego sporym wyzwaniem. Zwłaszcza, jeśli nie mamy wyrobionego zdania lub zielonego pojęcia, odnośnie zagadnienia, które mamy za zadanie omówić.
Jest to okazja do kontroli swoich reakcji i nieuciekania od trudnych dla nas tematów. Wymaga to odwagi, by nie powiedzieć cisnącego się na usta usprawiedliwienia typu: „nie wiem, co powiedzieć”, „nie znam się”, „to jest dla mnie za trudny temat”, „nie bawię się w takie...”.
Przy odpowiedniej wprawie każdy temat można potraktować jako punkt zaczepienia do przekazania informacji, które dla nas są ważne i istotne.
Temat może być dowolny. Może być nawet zaskakujący lub kontrowersyjny. Najważniejsze jest to, by łańcuszek był utrzymany w formie nieskrępowanej zabawy, a zbyt duże rygory mogą temu przeszkodzić.
Wartość łańcuszka mówców dla poszczególnych uczestników nie zależy tak bardzo od doboru tematów, dlatego nic się nie stanie, jeśli będą one nawet całkowicie przypadkowe.
W bardziej zaawansowanych Klubach ukierunkowanie łańcuszka mówców może być dodatkową atrakcją.
Mistrz Czasu mierzy czas każdej mowy, licząc od pierwszego słowa wypowiedzianego przez mówcę. Przed rozpoczęciem łańcuszka Przewodniczący krótko wyjaśnia zasady oraz ustala czas przydzielony na każdą mowę – 1, 1,5 lub 2 minuty. Łańcuszek trwa do pół godziny i dobrze, jeśli każdy weźmie w nim udział.
Przewodniczący omawia też sygnalizację, jaką będzie stosował Mistrz Czasu. Czerwony sygnał jest znakiem dla wszystkich do rozpoczęcia oklasków, niezależnie od tego, czy mówca skończył, czy nie.
Dla utrwalenia zasad efektywnej komunikacji ważne jest powtarzanie tych ustaleń.
Przewodniczący Spotkania rozpoczyna łańcuszek mówców i czuwa nad jego sprawnym przebiegiem. Jest on również autorem pierwszego tematu. Każdy mówca staje się automatycznie autorem następnego tematu, aż do momentu, kiedy przewodniczący postanowi zakończyć ten punkt programu.
Przewodniczący, a potem każdy następny mówca, wskazują:
recenzenta,
temat,
mówcę.
Posty
Komentarze
